ne desem..
Cumartesi, Ağustos 19 · Kategori: Miniklerim
bu kadar uzun süren bir ayrılık için bir geçerli bahane yok elbette.
tembellik, ihmalkarlık.. sıfat çok ama!
biz bu arada büyüdük, kocaman olduk. hep birlikte.
23 Eylül'de Vera 1 yaşını dolduruyor, o kadar yani!
hepinizi özledim valla. tüm blog dostlarımı.
buralardayım artık, beklerim!
sevgiler...;)
I love your blog;)
Pazartesi, Şubat 23 · Kategori: Miniklerim
Aysun'cum bana ödül vermiş, sağolsun..
ben de bu ödülü
* Emine'cim ile Necip Bera'ya
* Sabırlı ve Cesur Anne Başak ile minikleri Efe Deniz ve Nehir'e
* Nazlı'ya ve Vefalı Annesine (http://nazlitopkaya.blogspot.com) veriyorum..
alkış... alkış... alkış...:)
büyüyoruz...
Cuma, Kasım 5 · Kategori: Miniklerim
büyüyoruz..
hep beraber..
Kayra, Deniz, Vera, NT ve ben..
hergün biraz daha..
en net Vera'da anlaşılıyor tabi geçip giden günlerin etkisi..
ama bizde de izi kalıyor.
en çok da gidenlerin izleri..
zaten sevmediğim kasım ayını daha bir sevmez oldum.
NT ile ortak sevdiklerimiz arasında en gitmemesi gereken adam çekti gitti..
"adam"dı,
dosttu,
abiydi,
arkadaştı,
en küçük meleğimizin isim babasıydı..
"Elvin" O'ndan gelmişti..
"ben Elvin derim haberin olsun" demişti. "nasıl istersen" demiştim...
ama kızım hayatının 52. gününde isim babasının cenazesine katıldı..
kader, kısmet diyelim..
trafik canavarını lanetleyip "sebepler perdesi" nde kalalım..
dua edelim..
elden gelen bi şey yok..
NT'nin durumu hala kötü..
alışamadı, özlüyor çok.
hep derdi :"o kadar yıl Amerika'da kaldım, dünyanın bir sürü yerini gezdim, her yerde bir sürü arkadaşım, dostum oldu. ama sen başkasın birader"
NT özlüyor, çok!
NT üzülüyor, çok!
sözün teselli etmediği yerde şimdi..
hani "küçük acılar konuşur, büyük acılar dilsizdir" denir , lal olmuş şimdi NT.
dedim ya büyüyoruz!
geri sayım...
Çarşamba, Ağustos 17 · Kategori: Miniklerim
dün kontrolümüz vardı ve iyi haberler aldık..
kızımız Vera Elvin 3.198 gram olmuş ve 23 Eylül 2008 tarihini doğum için kesinleştirdik.. anestezi doktorumuz Hakan Bey'le tanışıp detayları konuştum. epidural değil genel anestezi istediğimi söyledim. gerekli tahlilleri yaptırdım..
salı günü sabah saat 8'de buluşmak üzere ayrıldık..
hepimiz mutluyuz tabi. 3 küsür kilo bir bebek doğurmak benim için rüya gibiydi ama şimdi bunu nasip eden Allah'a şükrediyorum.
çocuklar da okullarına alıştılar artık.. Deniz'im de ablasından farklı bir okula gidiyor her sabah babasıyla.. Kayroş'um ise servisle gidiyor, malum biraz uzak. benim hastanede olacağım 3 gece babaneleri ile kalacak, benim eve gelmemle onlar da evlerine gelecekler.. tabi annem de hastanede olduğum sürede benim yanımda kalacak..
artık günlerimiz sayılı..
evde son hazırlıklar, temizlik, eşyalarında kalan bir-iki küçük eksiğin tamamlanması... vb.
şükür ki yardımcı işini de çözdük, Ebru işe başladı ve -maşallah- çok iyi gidiyor..
bizde haberler -şimdilik- bu kadar..
doğuma gitmeden önce yine yazacak fırsatım olur diye düşünüyorum..
Kayra, Deniz, Vera... hayat..
Çarşamba, Ağustos 10 · Kategori: Miniklerim
araya yine uzun bir zaman girdi, yazamadım..
hala hamişliğe devam..:) şükür!
dün kontrole gittim ve Vera'mızın 2900 gr. olduğunu öğrendik. istediği an gelmesine bir engel yok artık. hatta ben "artık gelse" diyorum.:)
bu öneriyi doktoruma da yaptım, "dayanamayacağım, artık alsak Nuri Bey? ne de olsa ben diğer iki gebeliğimde bu haftaları görememiştim, bu denli zor olacağını tahmin etmedim.." falan dediysem de kabul etmedi.. "önceki erken doğurduklarına say, çocuğun keyfi yerinde, ters bir durum da yok..kusura bakma Elif'çim" diyerek konuyu kapattı. bi de üstüne 23 Eylül günü sabah 09.00'a sezaryen randevusu verdi... daha erken gelmek isterse, kısmet..
başak burcunun tam sınırında oluyor 23'ünü beklerse..
(bu arada isim konusunda da Elif'i kaldırdık:) ama iki isim geleneğini bozmadan, duyduğumuzda çok hoşlandığımız -ama Vera'nın yerine geçirecek kadar değil- bir ismi ekledik: Elvin.. evet telaffuzu biraz zor olacak belki ama iki isme de kıyamadık..)
bu güzel haberin dışında aslında benim için en önemli olan bölüm Kayra'nın okula dönüşüydü.. daha önce de yazdığım gibi Üstün Dökmen Küçük Şeyler Akademisi'ne başladı..
(merak edenler için bknz: www.kucukseyler.com.tr)
Deniz ne yazık ki ona katılamadı yaşı "fazla küçük" 
olduğu için.. ama o da önümüzdeki hafta başı bir oyun grubuna başlıyor kısmetse...
şu an için Kayroş'umun tek sıkıntısı mesafe.. servisle 45 dakika yolculuk yapmak zorunda kalıyor.. ama en fazla 2 ay bunu yaşayacak, bu bir teselli.. yeni evimize geçince yarıdan fazla kısalacak inşallah yolu..
ayrıca yardımcı konusunu çözdük.. referans ve tavsiyeyle bir genç hanımla anlaştık.. yatılı tecrübesi var.. ama en güzeli şu anda bana yakın oturduğu için yeni eve taşınana kadar sabah gelip akşam dönecek, çünkü bu evimde ona ayrı oda verebilme şansım yok.. taşındıktan sonra da yatılı kalmaya başlayacak.. buna da nasıl memnunum bilseniz..
eylül'ün beşinde de evlilik yıldönümüzü kutladık.. birbirimizi bulmamızı sağlayan Tanrı'ya şükrederek.. bununla ilgili "içimden geçenler" Canuşkam'ın kendi blogunda... :)
son haberler...
Pazar, August 24 · Kategori: Miniklerim
perşembe günü doldurduğumuz 4. haftanın sonunda doktor kontrolümüz vardı ve sonuç çok güzel oldu..
kızımız,Vera'mız 2497 gr. olmuş ve sağlığı gayet yerindeymiş.. yani bu saatten sonra doğsa bile herhangi bir sorunumuz olmadan hayatını devam ettirebilir..
mutluyum, mutluyuz...
evet, isim konusu da açıklığa kavuştu..
NT'ye hiç müdahale etmedim.. perşembe günü, doktor dönüşü ona uğramış ofisinde otururken, "işte kızımızın adı" dedi ve önüme bir kağıt koydu: Vera Elif Tepe .. Elif konusunda ikna çalışmalarım işe yaramadı ve "eğer isim koyma tasarrufu bendeyse ben de Elif'i mutlaka istiyorum.. sana benzesin, senin gibi olsun.." dedi.. (ses uyumu açısından sanki Elif Vera Tepe daha iyi..)
bugün de İstanbul'dayız.. kuzen Ali Aras'ın 1. yaşgünü.. bu satırlarda dışarıda sıcaktan bunalıp içeride yalnız kaldığım anlarda Selduş'ta yazılıyor...
Ali Aras'çım sağlıklı, mutlu, başarılı nice uzun yıllar diliyorum..
hayat akıp gidiyor...
Perşembe, Haziran 24 · Kategori: Miniklerim
epeydir doğru düzgün birşeyler yazamadım.. olanlardan kısa kısa bahsettim tabi aşağıda ama esasında günler o kadar yoğun/yorgun ve hızlı geçiyor ki.. i-na-na-mı-yo-rum!
efendim, malum, yaz.. oldum olası sevmişimdir bu mevsimi insanoğlunun çoğu gibi.. ama diyeceğim o ki, başlı başına bir güzellik olan hamilelik yaz mevsiminde bir nevi işkence dönüyor(muş)... nasıl zor, nasıl zor anlatamam.. hadi sadece hamile olsan, yat, dinlen, sıcakta çıkma, iki yüz gel bi daha yat.. ama bir de küçük detay var ki ana mesele o: iki küçük çocuğum!
ben, özellikle 2 gündür artan karın ağrılarımla başbaşa kalıp yatmak isterken "ama annecim hikaye saati" diye gelen Kayroş'uma da; eline mayosunu, kolluğunu alıp "vavuz" diyen Deniz'ime de kıyamayıp kalkıyorum peşlerinden.. peki bununla bitiyor mu? hayır..
evde ve işte hataya tahammülü olmayan Elif, kalkıp hazırlarını tüketmesinler diye, elma marmelatından, kompostoya kadar her bir şeylerini yapıyor..
"hadi piknik yapalım" nidalarıyla bahçeye yayılıyor...
resim yapıyor...
"bebalel pasta yapalım mı annecim?" sorusuna "hadi yapalım" diye cevap verip kalkıp mutfağa gidiyor..
bu arada, daha önce işe başlayan ve 3 ay çalışan yardımcım, kocası rahatsızlanıp hastaneye yatırıldığı için tam 25 gündür yok..ve ben bu 25 gün içinde YİNE yardımcı bulamadım:( dolayısıyla evin TÜM işlerini de idare ediyorum..
peki sıradan bir gün bizim evimizde nasıl geçiyor?
saat 8'de çalan alarmla ben ve NT kalkıyoruz..
beraber kahvaltımızı yapıp, onu gönderiyorum.
ennn iyi ihtimalle 8.30'da da çocuklar kalkıyor. (ki, nadir.. genelde biz uyandığımızda uyanmış,odalarında oynuyor oluyorlar)
onların kahvaltısı saat 9.30'da bitiyor..
sonra "birlikte" evimizi topluyoruz.. onlar odalarını toplamaya başlıyor ki görülmeye değer:)
saat 10.30'a kadar geçirdiğimiz zamandan sonra parka gidiyoruz..
saat 11.30 gibi eve gelip meyvelerimizi yiyoruz.
12.00'den 1'e kadar kitap okuyoruz.. (sesim iyice kısıldı...:)
1'de yemeğimizi yiyip yatma hazırlıklarına başlıyoruz 1.30-1.40 gibi yatıyoruz.. yani yatıyorlar;)
-ki şu 1 haftadır Deniz uyumamak için her türlü yolu deniyor ve zaman zaman başarıyor.. ama uyumasa bile ablası uyanana kadar odasından çıkmasına izin vermiyorum.orada kendi kendine oyalanıyor..oyuncaklarıyla oynuyor, kitaplarını karıştıyor..zira gün içinde yalnız ve sessiz kalabildiğim tek 2 saat bu.. bundan fedakarlık edemem..!)
saat 3.30-4 gibi kalkıyorlar ve hazırlıklara başlıyorlar: havuz!
saat 5-5.30'a kadar havuzda kalıyor, bu arada da ara öğünlerini yiyorlar..
5.30 gibi eve gelip duşlarını alıyor, babalarını beklemeye başlıyorlar..
beklerken de resim yapıyoruz, baby first izliyoruz - Deniz sarı, Kayra pembe çiçeğe daha ilgili- derken babamız 7-7.30 gibi geliyor.. onlar birlikte bahçede oynarken ben de yemeği hazırlıyorum..
saat 8-8.30 gibi biten yemek faslımızdan sonra da 25 dakika sünger bob izliyorlar...
ben de onları bu esnada yalnız bırakıyor, eşimle sohbet ediyorum..
saat 9.15 gibi yatma hazırlıklarımız başlıyor.. babaları banyolarını yaptırıp kitaplarını okurken ben de yemek dağınıklarını topluyorum.
ne zaman ki uykuya dalıyorlar, ben ancak gevşemeye başlıyorum ama yine uyumaları ile bitmiyor... ortalama 10-10.15 gibi uyuyorlar ve 11-11.15 gibi sırayla ikisini de tuvalete kaldırıyorum. sonra saat 1 gibi, ben yatarken..
saati 3'e kuruyorum ve yatıyorum.. sağa dönüyorum olmuyor, sola dönüyorum olmuyor, sırtüstü hiiiiiç olmuyor, uyuyamıyorum.. bir bakıyorum saat 2'yi geçmiş.. dalıyorum... saat 3'te alarm çalıyor.. sonra yine tuvalet, sırayla..
sonraki alarm, saat 6'da.. en zor olan bu. bu seanstan sonra uyumakta çok çok çok zorlanıyorum..
sonra ki de 8'de.
ve yeni bir gün başladı..
p.s/outlook hesabımda bir sorun oluşmuş, gelen mailleri çekemiyorum..
elif.tepe@yahoo.com'u kullanırsanız çok iyi olacak.. zira okuyamam:(
bu arada kızımızın adı hala belli değil..
soranlara "valla bu gidişle ifakat koyucaz galiba" deyip geyiğe sarıyorum hala.. sevgiliminse hiiiiç acelesi yok.."kendi bi gelsin, adı da gelir" diyo.. zaten bu ara ayakları yere basmıyor. ikinci kez dayı oldu. kız çocuklarını zaten çok sever ve hele bi de o kız, gözbebeği Handiş'in kızı olursa nasıl sevilir.. çok mutlu çok..
son olarak, sevgili Başak'çım, gebeliğinde yaşadığın sağlık sorunlarını okudum.. mail attım gerçi ama dedim ya outlook'ta sorun yaşıyorum.. aldın mı acep? bloguna giriyorum ancak yorum bölümü hata veriyor, yorum yazamıyorum.. tıpkı Sühendan'a da yazamadığım gibi..:(
« Önceki ::